argumentacja


argumentacja
argumentacja {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IIa, lm D. argumentacjacji {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przytaczanie argumentów na poparcie lub obalenie jakiejś tezy; argumentowanie, uzasadnianie, motywowanie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Jasna, logiczna argumentacja. Siła argumentacji. Przeprowadzanie argumentacji. Coś (nie) wymaga szerszej argumentacji. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zespół argumentów służących do uzasadnienia lub zakwestionowania jakiejś tezy' <łac.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • argumentacja — ż I, DCMs. argumentacjacji; lm D. argumentacjacji (argumentacjacyj) 1. «uzasadnianie, przekonywanie za pomocą argumentów; dowodzenie, motywowanie, argumentowanie» Przeprowadzić argumentację. Rzeczowość argumentacji. Czyjaś argumentacja trafia do… …   Słownik języka polskiego

  • argumentacyjny — przym. od argumentacja Środki argumentacyjne. Wywód argumentacyjny …   Słownik języka polskiego

  • nieodparty — «nie dający się odeprzeć, zwalczyć, odparować» Nieodparta armia. Nieodparta chęć, ochota. Nieodparty czar, urok. Nieodparta senność. Nieodparta argumentacja. Nieodparta siła przekonywania …   Słownik języka polskiego

  • sofistyka — ż III, CMs. sofistykayce, blm 1. «ruch umysłowy stworzony przez sofistów w starożytnej Grecji w V w. p.n.e.» 2. «metoda argumentacji stosowana przez późniejszych sofistów, polegająca na wykorzystywaniu wieloznaczności pojęć i na stosowaniu… …   Słownik języka polskiego

  • wywód — m IV, D. wywódwodu, Ms. wywódwodzie; lm M. wywódwody 1. «wypowiedź, w której ktoś podaje coś do wiadomości, przedstawia, uzasadnia coś, dowodzi czegoś; argumentacja» Długi, zawiły, przekonywający, trafny wywód. Wywód filozoficzny, językoznawczy,… …   Słownik języka polskiego

  • argumentacyjny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, {{/stl 8}}{{stl 7}}od rz. argumentacja: Wywody argumentacyjne. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dialektyka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. dialektykayce; blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}filoz. {{/stl 8}}{{stl 7}} metoda dochodzenia do prawdy na drodze przezwyciężania sprzeczności; teoria poznawania… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • docierać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, docieraćam, docieraća, docieraćają, docieraćany {{/stl 8}}– dotrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, docieraćtrę, docieraćtrze, docieraćtrzyj, docieraćtarł, docieraćtarli, docieraćtarty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • konsekwentny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, konsekwentnyni {{/stl 8}}{{stl 7}} stosujący się ściśle w postępowaniu lub myśleniu do przyjętych zasad albo założeń; przemyślany, logiczny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Konsekwentny w działaniu, w zachowaniu, w dążeniu do… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kontrargumentacja — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. kontr argumentacja] {{/stl 7}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. kontrargumentacjacji {{/stl 8}}{{stl 7}} dowodzenie przeciwnej tezy przez wysuwanie kontrargumentów, kontrargumentowanie {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień